Najpopularniejszy utwór organowy J.S. Bacha Toccata i fuga d-moll w opracowaniu na gitarę

  • 29.10.2021, 10:00
  • Grupa Tipmedia
Najpopularniejszy utwór organowy J.S. Bacha Toccata i fuga d-moll w opracowaniu…
Zawodowi instrumentaliści wybierają do popisów koncertowych utwory, w których mogą się wykazać swoją wirtuozerią. Taką szansę daje  skomponowana przez Jana Sebastiana Bacha Toccata i Fuga d-moll. Jest to utwór organowy i w tej wersji jest najbardziej znany. Powstało też wiele opracowań na inne instrumenty, między innymi na gitarę klasyczną. 

 

 

Formy muzyczne epoki baroku

W baroku dominowała muzyka polifoniczna, w której linie melodyczne prowadzone są niezależnie od siebie, wzajemnie się przeplatają lub uzupełniają. Jedną z najbardziej charakterystycznych form muzycznych opartych na ścisłej polifonii jest fuga. Kompozytorzy często poprzedzali ją toccatą. Jest to utwór z przewagą elementu rytmicznego, utrzymany w szybkim tempie, co umożliwia popisanie się doskonałą techniką gry. Najbardziej reprezentatywny przykładem takiej kompozycji jest Toccata i Fuga d-moll Jana Sebastiana Bacha. To jego młodzieńczy utwór organowy, mający cechy improwizacji.

Nuty na gitarę 

Profesjonalne opracowanie Toccaty i Fugi d-moll na gitarę klasyczną stwarza możliwość wykonywania tego utworu na instrumentach strunowych. Nadaje to kompozycji nowe brzmienie, przy zachowaniu charakterystycznej struktury i wszystkich środków wyrazu artystycznego. Toccatę i Fugę d-moll w wydaniu nutowym na gitarę klasyczną może wykonywać nawet muzyk o średnim poziomie zaawansowania. Najbardziej charakterystyczny motyw ma zapis w postaci nut i tabulatury na gitarę akustyczną lub elektryczną. Włączenie do współczesnego repertuaru gitarzystów fragmentów muzyki dawnej, przyczynia się do popularyzowania dzieł najsławniejszych kompozytorów.

Toccata i Fuga d-moll w trzech odsłonach

Oryginalna Toccata i fuga d-moll została w wydaniu nutowym przetransponowana do tonacji a-moll i e-moll. Taki zabieg ma na celu dostosowanie utworu do możliwości wykonawczych innego instrumentu niż przewidziany przez kompozytora. Pozwala też wykonawcom na wybór tonacji, w której będzie im najłatwiej odtworzyć zapis. Doskonała technika gry ma tu duże znaczenie dla oddania wszystkich walorów utworu pełnego młodzieńczej energii kompozytora.

 

Toccata i Fuga d-moll w 3 odsłonach na gitarę klasyczną to znakomita  pozycja wydawnicza na rynku muzycznym. Faktura polifoniczna jest dobrym materiałem do pracy dydaktycznej dla pedagogów kształcących przyszłych instrumentalistów. Fuga o strukturze zbliżonej do etiudy nadaje się do ćwiczenia biegłości palców, a toccata doskonali rytm i dynamikę. Opracowanie tego utworu organowego na gitarę rozszerza spektrum koncertowego odtwarzania wybitnego dzieła J.S. Bacha.

Grupa Tipmedia
Materiał Partnera
Podziel się: